De Kroon • Kiera Cass

Auteur: Kiera Cass

Uitgeverij: Van Goor (Unieboek | Het Spectrum)

ISBN: 9789000345205

Pagina’s: 237

Prijs: 15.00 EUR

Samenvatting:

Eadlyn begon de Selectie net leuk te vinden, toen haar broer Ahren in het geheim nar zijn geliefde trok en haar moeder America een hartaanval kreeg. Haar vader zit dag en nacht aan het bed van zijn vrouw en daarom in Eadlyn vanaf nu verantwoordelijk voor het bestuur van Illea. Een grote verantwoordelijkheid die veel tijd en energie opeist. Toch laat Eadlyn haar Selectie doorgaan. Ze vindt het fijn om zes overgebleven kandidaten om zich heen te hebben, al betwijfelt ze of een van hen haar ware liefde is. 

Maar soms word je verrast door je eigen hart… Eadlyn moet een keuze maken die moeilijker – en belangrijker – is dan ze ooit voor mogelijk had gehouden.

Mijn mening: 7/10

Hoewel De Prinses me niet honderd procent warm heeft gekregen, wou ik toch graag het einde van deze reeks lezen.

Vanaf het begin was ik lichtelijk in de war. Waar ik tijdens de selectie van America (zie De Selectie – De Elite – The One) waarde hechte aan elk karakter en meteen wist welke naam welke dame toebehoorde, had ik deze keer moeite om alle namen bij de juiste personen te kleven – sommige zijn nog steeds een raadsel voor mij. Enkel de opvallende types zoals Henri en Erik herinnerde ik me nog, en Kile omdat die de zoon van Marlee was en zoiets kan je gewoon niet vergeten – types zoals Marlee en haar nabestaanden kan je gewoon niet vergeten. Ik kon er niet aan doen, maar alle andere jongens riepen verschillende vraagtekens bij mij op. Wie waren Fox en Hale, … en waarom waren ze zo belangrijk? Het duurde dus even voor ik de sfeer van het boek kon opsnuiven en om eerlijk te zijn heb ik er nooit echt van genoten zoals ik van America en Maxon genoot.

Ik zal er geen doekjes om winden, in De Prinses was ik al geen fan van Eadlyn en in De Kroon werd dit nogmaals bevestigd. Ik vind Eadlyn gewoon een ontzettend saaie meid.  Tijdens het lezen voelde ik totaal geen connectie met haar en dat vond ik echt storend als lezer. Hierdoor misliep ik zoveel belangrijke momenten in het boek en interpreteerde ik de dingen vaak heel verkeerd. Ze lijkt mij gewoon emotieloos en ik snap haar motieven niet. Ze leek wat met de jongens te spelen, of misschien net wel niet, want ze spendeerde totaal geen tijd aan de heren en elk afspraakje was snel in elkaar geflanst. Ik snap wel dat ze het druk heeft met de taak van prinses-regentes aan haar been, en dat daten niet meteen bovenaan de lijst staat als je moeder op het nippertje aan de dood is ontsnapt. Maar toch, het hele verhaal voelde niet goed aan en was precies te snel in elkaar gestoken.

Ook alles rondom Maxon en America was ronduit saai. Wat ooit mijn ultieme ship is geweest, zonk bijna naar de bodem van de oceaan. Ze waren nog steeds tot over hun oren verliefd, maar Maxon had precies alle hoop opgegeven. Hij was ronduit saai geworden en was niet de ultieme leider die ik dacht dat hij was. Integendeel, hij was zwak. Waar hij in de oorspronkelijke selectiereeks zo’n doorzetter was, was hij nu een opgever. Eén tegenslag was voldoende voor hem om alles op te geven. Maxon zag er een koning uit die zou doorvechten tot het einde, niet iemand die het vroegtijdig zou opgeven. Het plaatje klopte gewoon niet.

En dan hebben we het topic Eadlyn en verliefdheid. Waar haar moeder een verliefd kalf was, was zij bijna letterlijk een blok ijs. Ik had eerst gedacht dat ze alle selectiekandidaten naar huis ging sturen en als eeuwige single de troon zou bezitten. Zo koudbloedig kwam ze bij mij over als het over romantiek ging. Ik stond dan ergens versteld dat ze opeens gevoelens had voor  Eric. Ik had deze wending in het verhaal zien aankomen omdat dit duidelijk een cliché is, maar de opbouw daarnaartoe is me volledig ontgaan. Hij was inderdaad altijd een goede vriend voor haar, respecteerde haar als persoon en niet als prinses en is altijd een luisterend oor voor haar geweest. Zoals ik eerder al zei, de romance kwam dus niet geheel onverwachts, maar de vlammen waren er opeens uit het niks en het was niet dat ze er langzaamaan naartoe was gegroeid. Ik hou van snoezige liefdesverhalen, maar hier liep het voor mij helemaal de mist in. Ik kreeg zelf geen goed beeld van Erik. Vaak zie ik een echte Adonis voor me als ik boeken lees, maar hier was het gewoon een wazige schim. Ik kon gewoon niet genieten van de romance en dat is waar ik meestal voor val in boeken.

Desalniettemin ben ik wel blij met  de keuze die Eadlyn op het einde van het boek maakte. Dat ze iets voor haarzelf deed en niet voor al de mensen rondom haar. Het maakte haar net iets meer mens dan dat ze liet uitschijnen doorheen de twee boeken.

Waar ik trots ben op Eadlyn, ben ik ergens teleurgesteld in Kiera. De Selectie was zo’n mooie serie en de laatste twee boeken hadden voor mij totaal niet gehoeven. Ik hield van het einde zoals deze was en geloofde in de illusie dat alles goed ging nadat ze het kastenstelsel hadden afgeschaft. Het vervolg van deze serie heeft deze illusie voor me doen afbreken en daar ben ik ergens triestig om. Zowel De Prinses als De Kroon zijn voor mij boeken die in elkaar zijn geflanst. In beide verhalen ontgaat mij een beetje een aan elkaar hangend verhaal en dat vind ik jammer. Desalniettemin heb ik wel genoten van het boek – op enkele schrijffouten na. De schrijfstijl van Kiera vindt ik echt heerlijk en ik kijk zeker uit naar verdere creaties van haar, al hoop ik dat ze nu volledig De Selectie achter haar zal laten.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s