The Jewel • Amy Ewing

img_20161103_201555Auteur: Amy Ewing

Uitgeverij: Young & Awesome

ISBN: 9789025870393

Pagina’s: 293

Prijs: 15.00 EUR (+ gratis e-book)

Samenvatting:
Vandaag is mijn laatste dag als Violet. Vanaf morgen ben ik nummer 197.

Verkocht op een veiling aan een van de rijkste dames van het land… dat overkomt Violet. In het landhuis van de hertogin wacht haar een leven vol luxe, maar ook gevangenschap en duistere plannen. De nietsonziende hertogin wil Violets bijzondere gave uitbuiten, tegen elke prijs. Violet moet ontsnappen voor het te laat is. Dan blijkt dat haar beste vriendin Raven in gevaar is. Violet staat voor een onmogelijke keuze: moet ze Raven redden of zichzelf?

Mijn mening: 7/10

Ik heb echt genoten van The Jewel. Wanneer je de achterflap leest, lijkt het verhaal zich een beetje in een ouderwetse setting af te spelen. Meisjes worden verkocht als slaven en verliezen hun identiteit aan de hand van een nummer. Tijdens het lezen van The Jewel had ik al snel door dat het geen saai ouderwets verhaaltje ging worden. Nee, deze verkochte meiden waren speciaal en hadden een enkele taak, kinderen baren voor de chique dames van The Jewel.

Het concept van The Jewel vond ik best origineel. Het deed me een beetje aan De Selectie denken, maar naarmate het verhaal vorderde had ik al snel door dat dit verhaal niet ging over meiden die met hun reet in de luxe vallen. Nee, deze dames kwamen in hun persoonlijke hel terecht. Een hel waar niemand een vriend lijkt. Dat lees je goed, ik heb je in het oog Lucien!

Wat mij het meest stoorde aan The Jewel was dat je in een wereld wordt gesmeten zonder veel uitleg. Geen achtergrond van de wereld en geen extra uitleg over de surrogaten. Violet was nota bene een surrogaat en ze had zelf amper door wat ze was. Door het tekortkomen aan deze info, vond ik het surrogaatschap al snel een overbodig aspect binnen het verhaal.

De romance in het verhaal vond ik ook een beetje misplaatst. Ik ben nog nooit op slag verliefd geweest, dus misschien snap ik niet dat je naar iemand kijkt en meteen iets hebt van “ik ben de jouwe voor altijd”. Ik vind opbouwende vriendschap veel belangrijker. Hoe kan je nu spontaan verliefd worden op iemand die gewoon iets tegen je zegt en even naar je staart. Nee dat snap ik dus niet, dus het ontstaan van de romance tussen Violet en Ash vond ik dus een beetje te vlot verlopen. Het was lief, maar het klopte volgens mij niet helemaal.

Ik had ook helemaal geen connectie met Violet. Ik vond haar behoorlijk saai en ze evolueerde totaal niet binnen het verhaal. Het verwondert mij dan ook totaal niet dat ik weer geïntrigeerd was door de twee minst gewenste personages binnen het verhaal: de meesteres en Carnelian. Ik zou op de eerste rij staan om meer over deze twee personages te lezen.

Ik denk dat ik voornamelijk van The Jewel heb genoten omdat het een vlot geschreven boek was. Ik had continu vragen, waardoor ik al snel de volgende pagina omsloeg. Jammer genoeg gebeurde er niet zo heel veel in het verhaal. De echte cliffhanger was op het eind en ik baalde dan ook ontzettend dat er geen extra pagina’s meer waren. Ik kijk alvast uit naar de novelle over Raven, de vriendin en medesurrogaat van Violet, ik denk dat zij de knoop zal doorhakken of ik deel twee lees of niet. Afwachten dus.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s